อนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านสมุนไพรในชุมชน

หมวด : อาหาร

ผลิตภัณฑ์

ประวัติความเป็นมา

พืชสมุนไพรเป็นพืชที่มีมาตั้งแต่ในสมัยโบราณผู้เฒ่า ผู้แก่ มักใช้พืชสมุนไพรเป็นยาที่ใช้ในการรักษาโรค ซึ่งแต่ละชนิดมีการรักษาที่แตกต่างกัน สรรพคุณที่ความหลากหลาย พืชสมุนไพรเป็นพืชที่สามารถเกิดได้เองตามธรรมชาติ ซึ่งในสมัยโบราณนั้นชาวบ้านจะอาศัยอยู่ตามชนบทเสียเป็นส่วนใหญ่ จึงมีความลาบากที่จะออกมาหาหมอ จึงได้ใช้องค์ความรู้ในการนาพืชมารักษากันเอง ซึ่งเป็นการทดลองในการรักษา คนในสมัยโบราณมักพูดว่า “ เมื่อเข้าป่าหากเห็นนกกินพืชชนิดใด คนก็สามารถกินได้โดยไม่เป็นพิษ” พืชสมุนไพรใช้ได้ทุกส่วนของลาต้นมาใช้ประโยชน์ได้หมด เช่น ราก ใบ ตลอดถึงกิ่ง ก้านสามารถนามาผลิตเป็นตัวยาได้ ซึ่งในปัจจุบันได้นาสมุนไพรควบคู่ไปกับยาแผนปัจจุบัน จึงได้มีการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านสมุนไพรไว้ให้ชนรุ่นหลังได้ใช้ประโยชน์ต่อไป

อัตลักษณ์(เอกลักษณ์)/จุดเด่นของผลิตภัณฑ์

ความสัมพันธ์กับชุมชน

ไม่มีข้อมูล

กระบวนการผลิต

วัตถุดิบและส่วนประกอบ

-ข่า
-ขมิ้นชัน
-บัวบก
-มะขาม
-กานพลู
-ดีปลี
-พริกไทย
-โหระพา

ขั้นตอนการผลิต

โหระพา
ทั้งต้น - เก็บเมื่อเริ่มเข้าฤดูหนาว ขณะเจริญเต็มที่ มีดอกและผลล้างให้สะอาด หั่นเป็นท่อนตาแห้งเก็บไว้ใช้
เมล็ด - นาต้นไปเคาะ แยกเอาเมล็ดตากแห้งเก็บไว้ใช้ (ระวังไม่ให้ถูกน้าเพราะจะจับกันเป็นก้อน)
ราก - ใช้รากสด หรือตากแห้ง เก็บไว้ใช้
มะกรูด
ราก - กระทุ้งพิษ แก้ฝีภายในและแก้เสมหะเป็นพิษ
ใบ - มีน้ามันหอมระเหย
ผล, น้าคั้นจากผล - ใช้แต่งกลิ่น สระผมรักษาชันนะตุ รังแค ทาให้ผมสะอาด ผิวจากผล - ปรุงเป็นยาขับลมในลาไส้ แก้แน่น- เป็นยาบารุงหัวใจ

ผู้ผลิต ผู้ประกอบการ

กลุ่มผู้ผลิต ผู้ประกอบการ

นายเอื้อม ณ สงคราม

ที่อยู่ ๑๒๔ ๖ - ตำบลนาเกตุ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี -

-

ประธานกลุ่มผู้ผลิต ผู้ประกอบการ

นายเอื้อม ณ สงคราม

ที่อยู่ ๑๒๔ ๖ - ตำบลนาเกตุ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี -

-

แหล่งจำหน่ายผลิตภัณฑ์

ไม่มีข้อมูล